00:21 03.02.08
Icimde sebebsiz yere olusan sikintinin sebebini cözmeye calisiyorum..
Ama sessiz sakin, kimsenin duymasini bile istemiyorum..
Her zaman oldugu gibi yine ben, kendimle savasiyorum.. sorunlarimi bir tek kendimle paylasip, tek basina halletmeye calisiyorum..
Zaten hep bundan dolayi kaybetmedim mi ben ?
Hic bir derdimi, sikinti mi kimseyle paylasmamakti benim en buyuk sorunum..
Hala devam mi ediyorum ne ? Gitsem diyorum, gitsem belki biraz olsun herseyin ustesinden gelebilirim..
Ama cok uzaklara, dertlerimi, kederlerimi de kendimden uzak tutsam.. bi tek ben miyim bu sorunlarla bogusan?
Kimsenin beni anlamasini neden istemiyorum ? Neden onlarla degil de kendimle yuzlesiyorum, neden her defasinda bunu kendime yapiyorum?
Ölmeeek istiyorum.. belki bu biraz da olsa acimi hafifletir..
Ölmek, yatagima hep girmeden dua ettigim tek sey "Rabbim canimi al" ne kolay söyliyebiliyorum..
Ama o an ölum gelse, nolur simdi degil derim.. ama hersey icin gec, cok gec olur,biliyorum..
Her defasinda insanlarin ufak tefek salakca sorunlarim yuzunden agladigimi dusunmelerinden nefret ediyorum..
Gitmek ya da ölmek, ikisinden biri beni uzaklastiricak, herseyden, herseyden uzaklastiricak..
Ama o zaman da taslarin yerine oturmadigini hissedicegimi biliyorum..
Ben taslarin yerine oturmasini istiyorum..
Taslar yerine otursun ki bende rahat bir nefes alip, insanlarin beni anladiklarini hissedeyim..
Karamsarlik degil benimkisi.. baska birsey.. evet bambaska birsey.. cok garip.. acaba bu karmasik duygular icinde kac kisi var?
Tum hersey kendim icin, cunku ben kendim icin varim.. bir baskasi icin gözyasi dökemem..
Dökerim aslinda.. ama o kisiyi canimi vericek pahasina seviyorsam.. aglarim, hickiriklarimla bogusur onu dusunur aglarim..
Bir kendime bir ona gözyasi döker sonra ikimize iki gözyasi dökerim..
Sadece sevdiklerim icin, birgun gitsem diyorum.. gitsem desem de onlar aklimda..
uzaklar da bir yerlerde olsam bile onlar aklimin ucunda olucaklar..
Ben yok olmak istiyor, onlari da yok etmek istiyorum..
Bu kolay olmiycak.. ama birgun gidicegimi biliyorum..
Keske ufak tefek sorunlarim sacma sapan seyler olsaydi, keske cözumu cok kolay olan bir matematik sorusu olsaydi..
ama cok zor, bir matematik ustasina bile versen cözemez..
Ama ben gidiyorum, gidicem, gitmek uzereyim dediysem, giderim.. bir daha hic dönmemek uzere..
Ama gidemiyorum.. baglayan birseyler var.. cok garip duygular icindeyim..
Cözulesi cok zor.. karma karisik duygular icindeyim..

Ei kommentteja:
Lähetä kommentti