Anlam veremedim..

Bugunume ve diger yasadigim gunlerime anlam veremedim.. O kadar zor gunler yasidim.. Ama yine de sustum, konusmam gerektigi halde yine sustum.. susmak onlara verdigim en guzel cevapti belki ama onlar bunun farkina varamadilar.. ben sustukca onlar konustu.. Ve hala da konusmaktalar.. Bagirarak, defalarca.. Peki benim yasadiklarim ne olucak.. Herkesin herseyden beni sorumlu görmelerinden nefret ediyorum.. Ben kisacasi yasamaktan nefret ediyorum.. Yasadigim once olayydan.. olaylardan.. Hayatin bana attigi tokat o kadar agir otuurdu ki.. Bir daha dunyaya gelmeyi bile istemem.. Hayati yarida bile birakmayi dusundum.. Dusunuyorum da.. Ya da aptalca dusuncelere kapildim.. Herseyden uzaklasmak icin bir delilik yapmak degil bin delilik yapsam da yine ben benim.. Ve hic birsey yasamak istemiyorum.. Hayatimin son gununun bu gun olmasini istiyorum.. Neden yasadigima hala anlam veremiyorum.. binlerce insan yasamak icin caba harcarken ben ise ölmeyi istiyorum.. Kisacasi hic birseye anlam veremedim bugune kadar.. ve bundan sonra da verebilecegimi sanmiyorum..